fbpx

Vermijden / uitstellen, of… zelfzorg!

Best veel lopende projecten, op het moment. Behalve mijn communicatiewerk en het ‘gewone leven’ (Nee zeg, alweer boodschappen te doen, eten te koken…) en natuurlijk het werk aan het boek ‘Denk je dat je mij kunt helpen?’ dat in september verschijnt, werk ik aan verschillende creatieve projecten. Onder meer:

  • Boekselen in Verspreide Opstellen, Jan Ligthart
  • Journalen in Kunst in beeld, de negentiende eeuw, Elsevier, onder meer geïnspireerd door Messy May (Caylee Grey)
  • Vogelen in Bird, voorheen Birk, Jaap Robben, onder meer aan de hand van de opdrachtenpost van Sanne Bloem
  • Stempels en linosnedes maken
  • Opzet voor een boek met therapie-ondersteunende creativiteit

Als je je afvraagt: waar is ze toch allemaal in en mee bezig… dat vraag ik mezelf ook wel eens af!

Meestal gebeurt er van alles tegelijk bij mij. Ik zie er kennelijk nogal rustig uit, maar van binnen is het zelden rustig.

Extra extra druk wordt het in tijden dat ik eigenlijk ergens anders mee zit. Dat zou je vermijden of uitstellen kunnen noemen, maar waarschijnlijk is het net zo goed zelfzorg. Want door het journalen kom ik er uiteindelijk wel achter wat er speelt en wat ik te doen heb.

Al die creativiteit is graven, onderzoeken, verwerken, nadenken, koesteren, liefhebben, loslaten. En meer.

Voorbeeldje

Voor mijn verjaardag kreeg ik een plant die in mooi papier was verpakt. Aan de ene kant groen, aan de andere kant bruin. Van dat papier heb ik een mini uitklapboekje gemaakt dat precies past in het altered boekje ‘Bird’. Op die manier kan ik terug denken aan dat cadeautje van mijn lief.

Dat boekje moet natuurlijk gevuld worden. Dat is een proces wat soms wekend duurt. Op 1 dag kan ik meerdere dingen maken, daarna kan het weer een poosje stil liggen. Het project ligt in ieder geval wel in mijn buurt, op mijn bureau. Mijn bureau ligt heel vol en niezen is niet handig, omdat er ook veel uitgeknipte woorden bij zijn.

Droomvogel

Een van die woorden komt op de voorkant van het uitklapboekje: Droomvogel. Fijne klank en uitnodigend om zelf ook te dromen, om je gedachten te laten vliegen.

In het tijdschrift van de Vogelbescherming heb ik gezocht naar soorten vogels. Van die geknipte woorden maak ik een collage.

Halve vogel

Ook stel ik de vraag: hoeveel soorten zijn er? Daarachter een stuk van een vleugel, wat me op het idee brengt om er ‘halve vogel’ bij te zetten. Dat is ook een vogelsoort. In ieder geval een soort vogel. Absoluut een vogel, ook al is het maar half. Half is dus ook goed, kennelijk.

Ernaast een collagevogel. Het is een combinatie van twee afbeeldingen, die zo goed op elkaar passen dat je niet eens ziet dat het een collage is. Het doel van die collage was om losjes te werken, maar sommige rommelige technieken worden bij mij alsnog netjes. Ook weer een zelfreflectiemomentje 😉

Stapvogel

Dan een vogel die een stap zet. Ik heb zelf ook een stap te zetten. Sommige stappen neem ik moeiteloos, maar deze vind ik lastig. Waarom? Ik moet denken aan de eerste landing op de maan: ‘Een kleine stap voor een mens, een grote stap voor de mensheid’. A small step… Maar wat in principe een klein stapje is, is voor een vogel misschien toch best wel lastig, aangezien die beter kan vliegen. Toch neemt deze vogel duidelijk een flinke stap. Ik kan moed verzamelen om hetzelfde te doen.

Dansvogels

Kijk nou, daar ligt een foto van twee stappende vogels. Ziet er heel gemakkelijk uit, alsof ze dansen. A two-step. Samen stappen, samenwerken… de kwestie die me nu zo in beslag neemt, is ook een samenwerking. Het is een samenwerking die op één vlak helemaal gemakkelijk verloopt. maar die me op een ander vlak hindert. Ik weet niet hoe ik het aan moet pakken.

Wachtvogels

De volgende vogel-afbeelding die ik vind, is van drie uilen op een tak. Onbeweeglijk en stil. Op de radio het liedje ‘The man who can’t be moved’ van The Script. Vind ik altijd zo fijn om mee te zingen. I’m not moving, I’m not moving… Heerlijk, die onverzettelijkheid. Bij jezelf blijven. Hakken in het zand. Dat wil ik ook. Dus de 3 uilen worden Three who can’t be moved. Is dat correct Engels? Ik hoop het maar. We blijven met z’n drietjes zitten in onze boom, three klinkt hetzelfde als tree.

Wat wil ik bereiken door niet te bewegen? Moet er iets of iemand bij mij terug komen? Haha ja, dat zou ik wel willen, maar dat gaat niet gebeuren. Het liedje (en de videoclip) speelt natuurlijk ook met overdrijving. Je weet best dat je verder moet, maar je wil niet. Dus waarom niet letterlijk op de straathoek blijven zitten, iedereen moet met een boog om je heen lopen, want wie weet komt de ander terug!

Fuzzy-cut

In mijn andere altered book maak ik werk naar aanleiding van Messy May. Daar wordt gesproken van fuzzy-cut, ik denk dat ze bedoelen dat je snel en slordig mag knippen of snijden. Net als bij de vogelcollage wordt het bij mij desondanks netjes en precies. Het woord fuzzy doet me trouwens denken aan een nummer van Grant Lee Buffalo, met net zulke lekkere hoge uithalen als ‘The man who can’t be moved’.

(Kun je me nog volgen?)

In dat nummer ‘Fuzzy’ zit het fragment Faith to replace the fear. Die komt in mijn journal terecht, met een fel oranje vogel, die te groot is voor Bird maar die hier goed past, ook qua kleur. Heb ik op die pagina toch iets dat een beetje fuzzy is.

En… zie je wat er is gebeurd? Ik heb mezelf een antwoord gegeven! Faith to replace the fear. Ik mag vertrouwen hebben, in plaats van angstig zijn. Ik mag mijn mening geven, ik mag mezelf uitspreken, en dat mag zelfs op een (voor mij) rommelige manier, en ik mag erop vertrouwen dat het goed komt.

Jezelf onderzoeken, ondersteunen en ontwikkelen

Gelijktijdig werk ik in Verspreide Opstellen van Jan Ligthart. waarin dit boeksel ontstaat op pagina 25. Het vat perfect samen wat boekselen (en journalen) voor mij is: niet alleen iets moois maken, maar ook jezelf onderzoeken, ondersteunen en ontwikkelen.

Ik ben benieuwd of dat bij jou ook zo werkt!

 

Nieuwsgierigheid gewekt
De waarheid
Het verborgene
Onderzoeken
Ontsluieren
Wegschuiven van gordijntjes

 

Maak een geschenkzakje van boekpagina’s

Maak zelf een geschenk zakje van boekpagina's

Het is weer tijd voor een DIY, of in goed Nederlands: een Maak-Het-Zelf beschrijving. Altijd handig: een gezellig geschenkzakje of-tasje van de pagina’s van een uitgelezen boek, een atlas of een oude krant. Zijn je boekpagina’s niet groot genoeg? Bevestig dan meerdere pagina’s aan elkaar. Je kunt ze lijmen, maar ook naaien of tapen met gewone plakband of decoratieve washitape.

DIY geschenk zakje tasje cadeau
Deze geschenkzakjes of -tasjes maak je van (dubbele) boekpagina’s of pagina’s uit een oude atlas. Ook leuk van krant; gebruik dan meerdere vellen tegelijk voor wat extra stevigheid. Je gebruikt rechthoekig papier en maakt daarvan een tasje of zakje dat ongeveer half zo hoog wordt als de breedte van je papier, en half zo breed als de hoogte van je papier. Voorbeeld: papier van 30 x 20 cm (ongeveer een A4) wordt een zakje van ca. 10 cm breed en 15 cm hoog.
Stap 1: Leg een rechthoekig vel papier in de breedte neer. Vouw linkerzijde en rechterzijde naar binnen met ongeveer 1 cm overlap, en lijm deze overlap vast.
Stap 2: Vouw de onderzijde ca. 5 cm naar boven. Stap 3: Vouw de onderzijde open en duw de zijkanten weer naar beneden; er ontstaan twee driehoekjes aan de uiteinden.
Geschenk zakje tasje DIY cadeau
Stap 4: Vouw de onderzijde van de bodem naar boven, net over het midden (vouw op ca. 3 cm.) en herhaal dit met de bovenzijde van de bodem. Lijm de overlap vast.
Stap 5: Vouw nu beide zijkanten eerst om, gelijk aan de breedte van de bodem, en dan naar binnen. (Je kunt deze stap eventueel overslaan, dan blijft het tasje wat breder.)
Stap 6: Je kunt het zakje of tasje op verschillende manieren sluiten. Vouw de bovenzijde een of meerdere keren naar beneden om.
cadeau zakje tasje zelf maken
Je kunt een lint of touwtje of gevouwen strook papier mee vouwen en dichtbinden. Je kunt ook gaatjes in de omgevouwen strook perforeren en daar een lint doorheen steken. Of versier de bovenzijde extra met een rond taartrandje.

Ik verkoop deze DIY beschrijvingen als ik op een beurs sta met een kraam of workshop. Lezers van mijn blog krijgen ze cadeau. En als je op mijn maillijst staat krijg je hem zelfs rechtstreeks in je mailbox.

Ik wens je veel plezier met oud papier!
Hartelijke groet van Loes

 

 

 

Categorieën DIY

Wat ik van knotwilgen vind…

alt test

Als je in therapie bent, helpt het om een dagboek bij te houden. Door te schrijven orden je je gedachten. Je staat ook extra stil bij de gebeurtenissen en de kwesties die besproken zijn en je gevoelens daarbij, wat helpt bij het verwerken. En soms kun je tijdens het schrijven opeens toch wat dingen plaatsen die je tijdens het gesprek met je therapeut nog niet begreep.

Ik heb zelf veel geschreven in de periode dat ik in psychotherapie was. Ik combineerde dagboekschrijven met art journalen en boekselen. Het laatste therapeutische gesprek vond jaren geleden plaats, maar de therapie is nooit afgelopen. Vaak genoeg gebeuren er dingen die me terug doen denken aan die tijd en aan wat we bespraken. Vertrouwde valkuilen willen nog steeds opduiken en sommige kwartjes vallen alsnog.

Op dit moment werk ik aan een boek over psychotherapie, samen met ‘mijn’ psycholoog, en ben ik als het ware voor hetzelfde geld opnieuw in therapie. Voor de derde keer dus. En nog steeds ontdek ik nieuwe verbanden.

Heftige reactie

Zo vroeg mijn therapeut Adriaan een keer wat ik van knotwilgen vond. Die vraag kwam tamelijk onverwacht, want het woord ‘knotwilg’ was niet gevallen in onze gesprekken. Adriaan bedoelde de vraag, denk ik, als inleiding op een vergelijking die hij wilde maken. Maar die vraag over knotwilgen veroorzaakte destijds een sterke reactie. Van binnen dan; want ik denk niet dat ik er iets van heb laten merken tijdens therapie. Ik werd een soort van boos op Adriaan, omdat hij me door die vraag dwong om aan knotwilgen te denken. En daar had ik kennelijk geen zin in.

Maar waarom?

Ik heb me toen niet afgevraagd of daar misschien een reden voor was, voor die heftige reactie van mij. Ook niet toen ik die therapiesessie uiteindelijk verwerkte tot een hoofdstuk voor ons boek. Ik signaleerde alleen zelfkritiek op mijn ‘overdreven’ reactie.

Gisteren las ik het verslag opnieuw door, omdat het manuscript naar de redacteur verzonden moest worden. En toen dacht ik opeens: wat gek dat ik zo heftig reageerde op die knotwilgen. Ik bedoel, Adriaan zal heus wel vaker stenen hebben opgetild waar niks onder bleek te liggen, en daar maakte ik me dan totaal niet druk om. Maar om knotwilgen dus wel.

Vandaag (5 februari 2022) maakten Martin en ik een fietstocht. Martin stelde voor om door de Ruige Weide te fietsen, en ik stemde daarmee in. Maar zodra we er waren, dacht ik: ‘Daar heb je die kutknotwilgen weer’. Die gedachte verraste me. Maar ik kon hem wel meteen plaatsen. Letterlijk. Want op deze weg verongelukte een jongen die ik kende, die net als ik iedere dag van Oudewater naar Gouda fietste om naar school te gaan. Een bijzondere, vrolijke jongen. Ik kende hem van scouting. Hij raakte bekneld tussen een tractor en een knotwilg…

Ja, en dan deze tekst in mijn boekselboek.

Het kind sterft
Het leven staat stil

Boeksel op pagina VIII (inleiding) van Verspreide Opstellen van Jan Ligthart, 1916.

Op de hoogte blijven over het boek over psychotherapie

Meld je aan voor nieuws over en voorverkoop van het boek over psychotherapie, dat verschijnt in de herfst van 2022 (klik op deze link)

Ook kun je het boek-in-wording volgen via het Instagram account @denkjedatjemijkunthelpen

 

alt test
bijschrift test

Zelf kaarten maken met boekselen

Kaarten boekselen

Altijd leuk: een zelfgemaakte kaart versturen. En ontvangen natuurlijk. Extra verrassend als het ontwerp en de tekst precies passen bij de ontvanger en de gelegenheid. De techniek boekselen kun je op allerlei manieren kwijt op een persoonlijke, zelfgemaakte kaart. Hieronder beschrijf ik een paar manieren om zelf kaarten te maken met boekselen.

Als basis gebruik ik meestal een kaart van effen, gekleurd karton. Ik koop ook wel setjes met lege kaarten en bijpassende enveloppen. Verder gebruik ik losse pagina’s uit boeken en atlassen, die ik speciaal voor dit doel heb bewaard.

Kaart met een boekselfragment

kaart maken met boekselen

Snijd een rechthoek of vierkant uit een boekpagina, en zoek in dit fragment naar passende woorden. Ga te werk zoals je normaal gesproken ook doet bij het boekselen. Teken bijvoorbeeld om de gevonden woorden heen, of breng kleur aan of streep de overige tekst weg. Lijm het boekselfragment op de kaart.

Geboekselde naamkaart

Bij wijze van geboortekaartje kun je een naamkaart maken. Teken met behulp van een groot formaat sjabloon de letters van de naam van de baby op boekpagina’s. Of ontwerp zelf grote letters. Knip de letters uit. Vouw een langwerpige strook karton in zigzag vorm, en lijm op ieder vlakje een letter. De kaart kan nu rechtop worden neergezet.

Op boekpagina gestempelde kaart

Zodra ik gummen in groot formaat zie, sla ik meteen een voorraadje in. Want daar kun je zo fijn stempels mee maken. Bijvoorbeeld van een toepasselijke tekst, die ik afdruk op een stukje boekpagina. En klaar is je kaart. De voorbeelden spreken voor zich!

Kaart met slinger van atlas of boek

Extra feestelijk: een slinger die de jarige meteen op kan hangen. Verzin zelf een slinger, bijvoorbeeld met driehoekige vlaggetjes van atlas, of rechthoekige vlaggetjes van boekpapier. Eventueel schrijf je nog een toepasselijke tekst op de vlaggetjes.

Citaatkaart met geknipte zinnen

Zoek afbeeldingen die je aantrekkelijk vindt en die ‘lege’ ruimte hebben waarop je teksten kunt plakken. Denk aan dieren, natuur of mensen. Knip leuke, korte zinnen en uitspraken uit boeken. In kinderboeken vind je vaak een groter lettertype en kortere zinnen. Ook grootletterboeken zijn fijn om hiervoor te gebruiken. Verzamel meerdere teksten en ga dan schuiven, op zoek naar leuke combinaties die passen bij de afbeeldingen. Lijm de afbeeldingen en teksten op een kaart.

Geen zin om zelf kaarten te maken, of niet zo handig? Bekijk dan de kaarten die ik in mijn webshop heb gezet, en laat ze thuis bezorgen.

Categorieën DIY

Werken in en met boeken en auteursrecht

Auteursrecht bij het boekselen: hoe zit dat?

Op het boek waarin je boekselt rust auteursrecht. Zowel op de tekst als op de afbeeldingen. Als je gewoon boekselt voor jezelf, als hobby, dan is dat geen enkel probleem. Maar als je je werk publiceert, kan het wel een probleem zijn. Je schendt het auteursrecht als het oorspronkelijke werk nog herkenbaar is, wanneer je jouw toevoegingen weg zou halen. Alleen wanneer de auteur meer dan 50 jaar geleden is overleden, hoef je geen rekening meer te houden met auteursrecht.

Let op: dit is mijn interpretatie /samenvatting van wat ik hierover heb geleerd door gesprekken met onder meer een advocaat die is gespecialiseerd in intellectueel eigendom. Ik ben leek op dit gebied.

Blijft het oorspronkelijke werk overeind?

Als je werk van anderen in jouw eigen werk opneemt, of als basis gebruikt voor je eigen werk, dan is dus de vraag: als je jouw toevoegingen weg haalt, staat het oorspronkelijke werk dan nog overeind? Over het antwoord op deze kun je van mening verschillen, en dan weet je het pas zeker na een rechtszaak.

Commerciële belangen

Daarbij was het interessant om het verschil in perspectief te bemerken. De advocaat gaat voor absolute zekerheid, en die bleek er niet te zijn. Ik wil zelf natuurlijk geen onnodige risico’s lopen, maar vertrouw er toch ook op dat de betrokken partijen niet meteen naar de rechter zullen stappen, zo lang je zo netjes mogelijk handelt en het niet gaat om grote commerciële belangen (aan beide kanten).

Wie herkent het nog?

Bij veel van mijn boeksels kun je niet meer zien in wat voor boek ik het heb gemaakt, hoewel een auteur of uitgever eigen werk waarschijnlijk wel zal herkennen. In sommige andere boeksels kun je het oorspronkelijke werk nog wel zien. Zeker als je nog ergens de namen van personages kunt lezen, is het gemakkelijk te herkennen. Hoewel ‘kunnen herkennen’ ook nog weer wat anders is dan ‘auteursrecht schenden’.

Nieuw creatief werk

Ik laat op mijn site en social media gewoon alle boeksels zien die ik wil. Daarbij vertrouw ik erop dat het wordt gezien als een nieuw creatief werk. Bovendien hoop ik dat niemand er aanstoot aan neemt omdat het ten eerste duidelijk om een hobby gaat, en ten tweede omdat ik respectvol om ga met de oorspronkelijke inhoud; ik maak er geen opruiende of aanstootgevende boeksels mee.

Toestemming vragen voor gebruik geeft wel zekerheid auteursrecht

Maar als de uiting commercieel is, zoals voor mijn boek ‘Uitgelezen’, vraag ik toestemming. Of ik gebruik boeksels waarbij de tekst eronder nog amper te zien is, of details van boeksels waarop dat het geval is. Ik denk ook dat het verschil maakt of je echt nieuwe tekst hebt gemaakt van losse woorden (lijkt me veilig), of dat je complete zinnen intact laat (lijkt me niet veilig).

Lees ook mijn andere blog over dit onderwerp:
https://boekselen.nl/2019/07/toestemming-vragen-is-nog-niet-zo-gemakkelijk.html

Alle weken boekenweek

Boekenweek verplaatst

De organisatie van de Boekenweek heeft besloten om de boekenweek ook dit jaar te verplaatsen. Niet iedereen is daar blij mee, aangezien er al veel activiteiten zijn ingepland, waarvoor ook kosten zijn gemaakt. Wat mij betreft is het iedere week boekenweek.

Boekenweek

Flow van Boekselen leidt naar Flow Magazine

Over Flow en Doordraafgevaar

Oudjaarsdag, de dag om terug te kijken op het afgelopen jaar. Mijn laatste boeksel activiteit was (en is) het organiseren van de online challenge #12dagencreatief. Het is een erg uitgebreide challenge geworden.

Is het te veel inspiratie?

En: kan inspiratie te veel zijn?

Ja, dat kan. Ik zit altijd vol met ideeën en daar kan ik echt last van hebben. Niet van de ideeën zelf trouwens, maar van het gevoel dat ik ze ook allemaal moet uitvoeren. En ik heb last van de spullen die ik bewaar rond die ideeën, en die ik niet weg wil doen omdat ik ze nodig zal hebben op het moment dat ik eraan toe kom.

In de tijd dat ik in psychotherapie was, was deze kwestie een van de gespreksonderwerpen. Ik weet nog dat ik in mezelf moest lachen toen de therapeut voorstelde dat ik de ideeën in een boekje zou noteren, zodat ik de spullen veilig weg kon doen. Hij moest eens weten hoe veel ideeënboekjes ik al heb liggen… Ook daar is overvloed!

Ik moet ook vaak denken aan wat Jenny de Bode ooit tegen me zei: ‘Jij kunt je ideeën gerust weggeven, want je krijgt altijd weer nieuwe’. Dat vind ik een hele mooie gedachte. Ik denk er niet alleen aan als ik creativiteit deel, maar ook als ik kennis deel voor mijn werk. Ik hoor vaak van andere ondernemers dat ze voorzichtig zijn met kennis delen omdat klanten dan misschien geen training of advies meer van je willen kopen. Maar ik ervaar precies het omgekeerde: de leuke klanten komen erdoor naar me toe. Plus: het is maar goed dat niet iederéén naar mij komt, want daar heb ik geen tijd voor! Door marketing kennis te delen via bijvoorbeeld mijn werkochtenden, kan ik meer mensen helpen en dat vind ik fijn. Ik word zelf niet ‘armer’ van het weggeven van kennis, integendeel. Ik mag ook veel ontvangen.

De challenge #12dagencreatief ontstond in een flow

Terug naar de challenge #12dagencreatief. De omvang en samenstelling van de challenge ontstond toevallig, lastminute en organisch. Ik heb ervoor gekozen om dat te laten gebeuren, in het vertrouwen dat het goed zal zijn. Waar ik anders altijd alles wil controleren en beredeneren, heb ik dat nu los gelaten. Ik heb dus niet de bijdragen van de andere deelnemers gescreend of bewerkt.

De challenge bevat zeer veel en nogal uiteenlopende inspiratie. Sommige deelnemers vinden dat heerlijk, anderen vinden het te veel. Die laatste groep meldt zich weer af, of bewaart de inspiratie voor later. Het is tenslotte 1 aflevering per maand dus je kunt er letterlijk een heel jaar mee vooruit.

Als je mijn eigen werk in deze periode bekijkt (de journal pagina’s die ik op Instagram via @loesvork deel en op Facebook via mijn persoonlijke profiel), zie je dat ik lang niet alles gebruik. Ik vat eerst alle input samen in een lijstje kernwoorden, en schrijf vrijelijk associërend een pagina voor mezelf. Daarna maak ik een collage met wat ik extra wil koesteren of waarover ik extra wil nadenken. Dat is het deel dat ik laat zien.

Voel wat je zelf nodig hebt, en blijf daarbij!

Je kunt eruit halen wat je zelf wilt en nodig hebt. Het lichtplan bijvoorbeeld is misschien een vreemde eend in de bijt, maar voor mij herinnert die bijdrage me dagelijks eraan dat mijn woning mijn veilige plek is die aandacht behoeft. En dat is hier ook heel nuttig, qua schoonmaken en opruimen en zo.

En het herinnert me eraan dat ik een lichtje voor mezelf aan mag steken. Dat ik voor mezelf mag zorgen en blij mag zijn met de dingen die ik doe en met wie ik ben.

Wat de Flow bracht

Deze challenge ontstond in een flow, en dat was goed te merken. Andere inspiratoren sloten zich aan bij die flow en leverden binnen een week hun bijdrage. Het tijdschrift Flow Magazine kreeg er lucht van en publiceerde erover op haar site. Zoals #12dagencreatief nu gelopen is, heeft het geleid tot bijna 800 deelnemers in plaats van 70. En dat past heel goed bij mijn wens om een groter bereik te krijgen met boekselen.

Heel veel mensen hebben nu voor het eerst kennis gemaakt met boekselen en dat vind ik heel bijzonder. Dat is wat het mij brengt, deze overvloed. Het bezorgt me ook ongemak, gewend als ik ben aan bescheiden zijn.

Leven met overvloed

Verder vind ik het wel mooi symbolisch voor de wereld waarin we nu leven. Zo veel, een overvloed. Je gaat kapot als je dat allemaal wil hebben. Het is niet voor niets dat ik geen televisie kijk, geen krant lees en de meldingen op mijn smartphone uit heb staan. En dat ik in mijn papieren agenda afspraakloze dagen en weken inplan. Dat is mijn manier om de zowel externe als interne overvloed aan te kunnen.

Wat wens ik voor het nieuwe jaar?

Ik wens je liefde, rust en ruimte voor jezelf.

En héél veel creativiteit natuurlijk!

Hartelijke groet,
Loes Vork

 

Challenge: 12 dagen creatief met kerst (Heilige Nachten)

Uitdaging: #12dagencreatief 2021

Update: de 12 dagen zijn voorbij, je kunt helaas niet meer mee doen. Wie weet in 2022?

Vanaf Kerst tot en met Driekoningen

De periode van de laatste 6 dagen van het oude jaar en de eerste 6 dagen van het nieuwe jaar, wordt wel de ’12 heilige dagen’ genoemd. Of eigenlijk zijn het 12 heilige nachten, die liggen tussen 24 december en 6 januari. Er is veel te vinden over deze bijzondere tijd, en over hoe het werd beleefd in de Germaanse en Christelijke traditie, maar ook in andere culturen. Zo zouden gebeurtenissen en dromen op iedere dag/nacht voorspellend zijn voor een van de maanden van het komende jaar.

Tijd om te luisteren naar jezelf

Als je niet te veel wordt opgeslokt door stress en verplichtingen rond de feestdagen, kun je in deze tijd iets innigs en wezenlijks voelen. Het leek mij een mooie periode om met behulp van creativiteit even stil te worden en te luisteren naar mezelf. Om terug te kijken op het afgelopen jaar en kracht op te doen voor het nieuwe jaar.

Het meest irritante kerstlied dat ik ken

Als inspirerende leidraad neem ik – vergeef me, maar ik houd wel van een uitdaging! – het meest irritante kerstliedje dat ik ken: The twelve days of Christmas. In dit lied duurt kerst twaalf dagen; dat kan toch geen toeval zijn? Op iedere dag ontvangt de zanger cadeautjes van zijn ‘true love’, het een nog vreemder dan het andere, en iedere dag eentje meer in aantal. Doordat de geschenken van de vorige dagen steeds worden herhaald, wordt de opsomming van de giften letterlijk adembenemend. Het totale aantal geschenken bedraagt uiteindelijk 365, oftewel even veel als het aantal dagen van een jaar.

Sommige mensen denken dat het gewoon een grappig onzinliedje is, anderen denken dat het bol staat van de verborgen betekenissen. Ik denk dat je er hoe dan ook je eigen betekenis in kunt vinden. En waar je ergernis of weerstand voelt zitten de dingen waarvan je het meeste kunt leren, toch?

Dit is een van de vele uitvoeringen die je via YouTube kunt vinden:

Wat gaan we doen?

Je neemt op iedere dag de tijd om even creatief te werken op je eigen, favoriete manier. Misschien houd je een dagboek bij, dan kun je gaan schrijven. Je kunt ook tekenen, schilderen, handletteren, koken, zingen, dansen, kleuren, stempels of collages maken, of… Alles is goed!  Ik ga zelf uiteraard boekselen.

Ik vertel  iedere dag over het kerstgeschenk uit het liedje, en de maand waarmee deze nacht/dag is verbonden. Je krijgt op die manier wat suggesties voor thema’s. Lees het en kijk waar jij iets bij ‘voelt’. Dat is je onderwerp. dat vertaal je op je eigen creatieve manier

Bovendien heb ik nog wat andere creatieve, inspirerende mensen bereid gevonden om 12 bijdragen te leveren. Je zult dus eerder te veel inspiratie krijgen dan te weinig! Zie het als een rijk gevuld buffet waaruit je kunt kiezen.

Véél, dus! En zeer gevarieerd.

 

Hoe doe je mee?

Update: de 12 dagen zijn voorbij, je kunt helaas niet meer mee doen. Wie weet volgend jaar?

Ben je actief op social media?

Als je zoekt op de hashtag #12dagencreatief kun je de bijdragen van deelnemers bekijken!
Er is ook veel geplaatst op   de Facebook groep van Boekselen.

 

Categorieën DIY

Ik werk aan een boek over psychotherapie

Hoe is het met mijn volgende boek?!

Het is alweer 9 maanden geleden dat ik een blog schreef over het tweede boek waar ik aan werk: een boek over hoe het is om in psychotherapie te zijn. Hoog tijd voor een update! Wat is er allemaal geboren?

Persoonlijke ontwikkeling

Allereerst: wat doet een blog over psychotherapie op een creatieve site zoals deze? Nou, als je mij een beetje kent zal de combinatie je niet verrassen. Boekselen is namelijk niet alleen een leuke hobby waarmee je je tijd plezierig kunt doorbrengen, het is óók een manier om je te verbinden met jezelf. Om erachter te komen wat er speelt, om dingen te verwerken, om dingen te verdiepen. Het is een tool voor persoonlijke ontwikkeling.

In 2015 ‘liep ik vast’, zoals ze dat noemen, en kwam ik terecht in de praktijk van psycholoog Adriaan van ’t Spijker. Dat was het begin van een pittige reis die bijna drie jaar duurde. Tijdens die reis verwerkte ik de gesprekken en emoties door in mijn dagboek te schrijven, maar ook door in mijn art journal te werken en door te boekselen.

Hoe het is om in therapie te zijn

In 2019 (een jaar na afronding van de therapie) schreef ik mijn boek ‘Uitgelezen’, waarin de techniek van het boekselen stap voor stap wordt uitgelegd. Daarin kon je ook al wat persoonlijke verhalen lezen. Tijdens het schrijven had ik mijn inmiddels best grote verzameling boekjes, aantekeningen en boekselboeken om me heen liggen, die niet alleen het verhaal van boekselen vertelden, maar die ook vertelden hoe het is om in therapie te zijn.

Je zou er bijna een boek over kunnen schrijven, ware het niet dat daar ‘geen markt’ voor is. Dat hoorde ik van een uitgeefster, die ik toevallig sprak door mijn werk als marketingtrainer. Persoonlijke belevenissen zijn interessant voor jezelf en een kleine kring van vrienden en bekenden, maar niet voor het grote publiek, tenzij je een BN-er bent of een grote ramp of sensationele gebeurtenis hebt overleefd.

Alsof je meekijkt in de spreekkamer van de therapeut

Maar toen mijn therapeut (of moet ik ex-therapeut zeggen?) ervan hoorde, zei hij dat hij dat boek wel sámen met mij zou willen schrijven. En dat veranderde de zaak. Want nu lag de focus niet op mijn persoonlijke verhaal, maar op de wekelijkse gesprekken in de praktijk in Schoonhoven. Hoe was het voor mij om met een onbekende te gaan praten? Wat gebeurde er in die gesprekken? En hoe werkten die gesprekken door in de rest van de week? En dan is er nog het verhaal van de therapeut: hoe is het om therapie te geven? Waarom kiest hij ervoor om bepaalde dingen wel en niet te zeggen of vragen? Hoe komt het dat therapie werkt? En wat doe je als er iets mis gaat?

Er is niet veel literatuur bekend waarin zowel cliënt als therapeut dat proces beschrijven. In 2019 verscheen ‘Misschien moet je eens met iemand praten?’ door Lori Gottlieb. Zij is een therapeut die zelf ook in therapie ging en dus beide kanten van het proces heeft beleefd. Gaaf boek! Maar wel Amerikaans, spelend in kringen van televisiepersoonlijkheden. Niet echt herkenbaar voor een gewone Hollandse rijtjeshuisbewoonster.

En dan hebben we natuurlijk nog het wereldberoemde ‘In Therapie’ door Ginny Elkin en Irvin D. Yalom, dat dateert uit 1974. Oftewel: hoog tijd voor een moderne versie!

Een boek schrijven is een proces van jaren

Het eerste gesprek over ons gezamenlijke boek voerden we eind 2019, oftewel 2 jaar geleden. Afgelopen voorjaar had ons manuscript dan eindelijk een vorm gekregen die we geschikt vonden om uitgeverijen mee te benaderen. We selecteerden en benaderden er acht, die alle acht al boeken hebben uitgegeven waar ons boek bij zou passen. In mei gingen de manuscripten de deur uit; in juli hadden we zes afwijzingen binnen. Twee uitgeverijen hebben helemaal niet gereageerd.

In september besloten we om opnieuw een paar uitgeverijen te benaderen. Na een bericht op social media kreeg ik van drie bekenden een tip, en dat bleken drie waardevolle tips. Want ze hebben alle drie belangstelling! Dus nu zitten we in de fase van het voeren van gesprekken. Welke uitgeverij kan ons het beste begeleiden qua redactie en marketing? Welke uitgever geeft ons de grootste kans om in alle boekhandels terecht te komen en zo veel mogelijk mensen te bereiken? En bij wie voelt het gewoon heel goed? Superleuk dat het eindelijk concreet gaat worden! Als alles loopt zoals we hopen en verwachten (en de drukkers weer aan papier kunnen komen), kan ons boek in het najaar van 2022 verschijnen.

Op de hoogte blijven over het boek over psychotherapie

Meld je aan voor nieuws over en voorverkoop van het boek over psychotherapie, dat verschijnt in de herfst van 2022 (klik op deze link)

Ook kun je het boek-in-wording volgen via het Instagram account @psychotherapie_boek

Meer boeken van Loes Vork

Bekijk het boek ‘Uitgelezen’ over de creatieve techniek boekselen 

Bekijk het miniboekje Hart, 9 DIY’s van boekselen

Bekijk het miniboekje Kerst, 12 DIY’s van boekselen

 

Verrassing! Wij komen voor een workshop!

Ik moet een tekst schrijven voor een klant. Best een lastige want het is de bedoeling dat ik een nogal zakelijk geheel van 27 pagina’s omzet naar een motiverende samenvatting van 2 pagina’s. Dus ik vertoon wat uitstelgedrag. Ga even koffie zetten. En bedenk opeens dat het wel erg leuk zou zijn om een blog voor boekselen te schrijven. Vandaar. Een persoonlijk verhaal dit keer.

Lege agenda

Soms heb ik een weekend helemaal zonder afspraken. Heerlijk, niks aan je hoofd, geen tijden om rekening mee te houden. Op zaterdag werd voorspeld dat het vanaf een uur of drie zou gaan regenen. Dus we besloten een flinke fietstocht te maken die ons rond drie uur weer naar huis zou voeren.

Inderdaad begon het ’s middags te regenen, maar dan om twee uur. Dus we waren doorweekt toen we een uur later de straat in reden met tachtig kilometer op de teller. Ik wilde ook nog bloemen halen ‘om de hoek’ en besloot om dat meteen te doen, want eenmaal thuis op de bank zou ik daar vast geen zin meer in hebben.

Toen ik kwart over drie drijfnat, met bloemen, de achterdeur opende, stond Martin me lachend op te wachten: ‘Verrassing! Er zitten binnen vier dames voor een workshop!’.

workshop boekselen als verrassingVerrassing!

Inderdaad, een complete verrassing! Maar wat gek, mijn workshops beginnen nooit om drie uur. Er ging me geen enkel belletje rinkelen. Ik moest dan ook aan mijn bezoekers zelf vragen wat we hadden afgesproken. Toch echt een workshop boekselen, om 3 uur, aan vier zussen.

Oké, gaan we doen!

Hoe loopt dit af?

We hebben achteraf zo moeten lachten om hoe Martin op zijn beurt werd overvallen door het gezelschap. Toen hij thuis kwam, ook via de achterdeur, trof hij op het stoepje voor de voordeur dus vier dames aan, op een kluitje schuilend onder het afdakje. Of hij van boekselen had gehoord? Jazeker, daar was hij mee bekend. Gastvrij liet hij iedereen binnen en zette alvast een pot thee. ‘Het is voor mij ook spannend hoe dit af gaat lopen, maar dan hebben jullie in ieder geval een kopje thee en een goed verhaal!’

Ik friste mezelf supersnel op en met een half uurtje vertraging kon ik starten met de workshop. Gelukkig weet ik alles over boekselen en staan de benodigde materialen voor het grijpen. Zo kwam ik erachter dat ik ook een workshop kan geven zonder een uur voorbereiding. Pas na een uur of twee begon ik vage herinneringen te krijgen aan het contact dat ik met de organiserende zus had gehad. Geen idee waarom de workshop niet in mijn agenda terecht kwam, maar ik zal hem niet snel meer vergeten!