fbpx

Bomen en boeken

bomen geknipt door loes vork

boeksel van een boom, Vork stamboomBomen en boeken hebben natuurlijk veel met elkaar te maken, aangezien hout vaak de grondstof is voor papier. Bomen zijn ook een fijne metafoor voor het leven en ze duiken dan ook regelmatig op in mijn boeksels. Boeksel jij ook wel eens bomen?

Vork stamboom

In ‘Verhalen uit Kabouterland’, het boek waarin ik ooit begon met boekselen, ontstond een vorkvormige stamboom op de pagina waar het woordje ‘vork’ nogal vaak viel. Ik denk dat de tekst instructies bevat over het dekken van de tafel. Toevallig ontstond dit boeksel op 11 maart, onze trouwdag en dus ook de dag waarop ik ooit begon deze achternaam te gebruiken.

Het lukte me om een vorkvormige stam te tekenen waar alle vermeldingen van ‘vork’ precies in pasten. Stam en bladerdek kleurde ik in met ecoline. De rest van de pagina kreeg een laagje gesso om de tekst weg te werken, behalve het woordje ‘wij’.

Een stukje verderop in het boek staat nog een boom.

 

 

boom boeksel op goudverfCeci n’est pas un arbre

Toen ik eerder een schilderijlijstje goud verfde, smeerde ik de goudverf die overbleef uit op deze pagina. Dat doe ik wel vaker met restjes verf. Later zie ik dan wel weer wat ik met die verfvegen kan doen.

In dit geval zag ik 4 keer het woordje ‘boom’. Waar die woorden een beetje verstopt onder de goudverf zaten, trok ik ze over met een dunne zwarte fineliner. Uit een andere boekpagina knipte ik een boom en die lijmde ik op het goud.

Ik moest denken aan het schilderij ‘Ceci n’est pas une pipe’ van Magritte. Officieel heet het trouwens ‘La Trahison des Images’ wat betekent: het verraad van de voorstelling. Want het schilderij ís geen pijp, maar een afbeelding van een pijp.

En ja, wat is dan een afbeelding van een boom die je hebt gemaakt van papier? Het is geen boom en tegelijkertijd wel. Of liever gezegd: het was een boom. Vandaar mijn bijschrift.

Ceci n’est pas un arbre (c’était un arbre…)

 

 

De boom van ‘Denk je dat je mij kunt helpen?’

De boom op de kaft van ons boek ‘Denk je dat je mij kunt helpen?’ is ook van mijn hand. Op de kaft zelf is hij niet geboekseld, maar mijn eigen favoriete versie van deze linosnede is de afdruk ervan op een boekpagina over psychologie, met dank aan een oude encyclopedie.

Hoe ontstond deze boom?

Toen ik afgelopen voorjaar wist dat we het over de kaft gingen hebben (wij = auteurs + eindredactrice), zocht ik via google op afbeeldingen van psychologieboeken om te zien wat gebruikelijk is. Daar werd ik niet echt vrolijk van. Ik zag afbeeldingen van hoofden, hersenen, doolhoven, vraagtekens en verwarde kluwens. Je zou er depressief van worden.

Zelf dachten we aan een boom, omdat de boom een paar keer opdook als metafoor tijdens de therapie waarover ons boek over gaat. Ik zag meteen een boom voor me die een beetje scheef is, maar wel stevig en levendig. Een boom die niet alleen verbinding maakt met de lucht, maar die ook geworteld is in de aarde. Onze redacteur kende een illustrator die dit een beetje stoer, lino-achtig vorm kon geven. Adriaan, die fotografeert, zou ook kijken of hij er iets mee kon.

En ik… ik wilde eigenlijk wel zelf iets maken maar ik durfde er niets over te zeggen. Want ja, als je zegt dat je iets gaat ontwerpen dan moet je natuurlijk wel met iets goeds komen. En als dat nou eens niet lukt? Ik ben helemaal geen professionele illustrator en ook geen vormgever van boekkaften. Dus nee, laat maar zitten.

Maar opeens was daar zomaar een hele dag waarop ik alleen thuis was. Een hele dag voor ongestoorde creativiteit. En bij het opstaan wist ik: ik ga vandaag op zijn minst proberen om iets te maken voor ons boek. Misschien zou het niet lukken, maar ik zou zeker weten spijt krijgen als ik het niet zou proberen. Dus ik ging aan de slag.

Eerst maakte ik schetsen om te voelen hoeveel boom er op het betreffende formaat past, en of er dan nog ruimte is voor titel en auteurs.

Daarna knipte ik á la Matisse een boom uit papier, waarvan ik het resultaat op verschillende manieren toepaste.

bomen geknipt door loes vork

Vervolgens ging ik aan het werk met een stuk lino en een guts. Best pittig, want normaal gesproken maak ik stempels van gum, wat veel gemakkelijker is om te bewerken. Een paar uur later had ik een lamme arm én een lino van een boom.

Ik heb verschillende afdrukken gemaakt, zoals in zwart, bruin, bruin met groen, op leeg papier van verschillende kwaliteit en op boekpagina’s. Daarna appte ik alle resultaten naar de rest van het team. Heel spannend, maar over de lino waren ze gelijk enthousiast! Dus daar is een scan van gemaakt, die is gebruikt door de vormgever van Bij Barbara.

lino boom loes vork

En nu staat er dus een boom op de kaft… een prachtige kaft, als je het mij vraagt. Eigen en ook een beetje eigenwijs, eigentijds en lekker opvallend. Zeker als je ‘m straks in het echt ziet met het glanzende laagje folie op de gele delen!

Denk je dat je mij kunt helpen? Loes Vork en Adriaan van 't Spijker
Denk je dat je mij kunt helpen? Loes Vork en Adriaan van ‘t Spijker

Ons boek is verkrijgbaar vanaf eind september 2022, maar je kunt het nu al in de voorverkoop rechtstreeks bij de auteur te bestellen: https://boekselen.nl/product/denkjedatjemijkunthelpen-bestelbijdeauteur

Het woord taboe moet taboe worden, want woorden hebben kracht

Het woord taboe moet t**** worden, want woorden hebben kracht

Als je meewerkt aan een artikel over mentale problemen, dan hoop je dat je eigen openheid anderen inspireert om ook open te zijn. Dat het moed geeft om aan vrienden te durven vertellen dat het niet zo lekker gaat, en dan het liefst vóórdat het uit de hand loopt. Dus ik reageerde enthousiast op de oproep van een journalist die voor weekblad Libelle mensen zocht die wilden toelichten waarom ze in therapie gingen, en wat het hen heeft opgeleverd.

openheid over therapie

Iedereen mag het weten

Iedereen mag weten dat ik in therapie was, waarom dat was en wat me dat heeft opgeleverd. Ik kan ook nog vertellen wat het me niet heeft opgeleverd. En hoe het was om drie jaar lang iedere week mijn verhaal (lief, maar vooral leed) te delen met iemand die je verder niet kent, terwijl je gewend bent om vooral te zwijgen en alles zelf op te lossen. Inmiddels is het vier jaar geleden dat ik die therapie afsloot. Ik schreef er samen met ‘mijn’ psycholoog een boek over dat in september verschijnt bij uitgeverij Lucht en ik popel om erover te vertellen aan wie het maar horen wil.

Voornaam

Maar… in het artikel staan, behalve dus enkele quotes van mij, alleen mijn voornaam en leeftijd vermeld. Van mij mocht ook mijn achternaam, beroep en woonplaats erbij, desnoods de namen van mijn man en kinderen, maar nee, de redactie vond het kennelijk beter om het maar een beetje anoniem te houden. Lekker open hoor!

angst en onrust fragmentT****

En, nog erger, een van de koppen luidt: ‘Taboe op therapie’. Terwijl je in de tekst daaronder kunt lezen dat de laatste tijd mensen juist makkelijker vertellen dat ze hulp hebben gezocht. ‘Maar de fase daarvoor, praten over twijfels, onzekerheden of kwetsbaarheid, doen we nog altijd niet graag’ aldus Floortje Scheepers die met volledige naam en functie wordt omschreven. Zij wel.

Precies

De keuze van woorden en de formulering van zinnen is een uiterst precieze zaak als je schrijft over het bevorderen van openheid rondom mentale gezondheid. Want iedere keer dat je het woord t**** gebruikt, help je mee aan de instandhouding ervan. Het idee waar je vanaf wilt, blijft leven zolang je het overal kunt horen en lezen. Iedere keer dat je een zin leest als ‘We delen onze angsten en twijfels niet graag’, bevestig je onbewust de gedachte dat we dat niet graag doen. Beter zou zijn: ‘Het is goed om je angsten en twijfels te delen, want daardoor worden ze kleiner’.

hulp vragenKrachtig

Nog een: ‘Vertellen dat het niet goed gaat, betekent niet dat je zielig bent.’ Ik weet nog dat ik dat letterlijk zo heb gezegd tijdens het interview. Maar beter is: ‘Vertellen dat het niet goed gaat, is enorm krachtig’. Want ik ben niet z***** en ik wil niet dat de lezer ook maar iets in die richting gaat denken.

Dus…

Mijn naam is Loes Vork. Ik ben inmiddels 53 jaar, ik ben getrouwd met Martin, moeder van Wessel en Nienke (ik heb het nagevraagd: ik mag hun namen noemen want hun vrienden en collega’s lezen dit toch niet, zo verzekerden ze mij). Ik ben neerlandica en ik werk als communicatieadviseur en marketingtrainer. Dat was en bleef ik ook allemaal toen ik in therapie was. Eind september verschijnt het boek ‘Denk je dat je mij kunt helpen?’ dat beschrijft hoe het is om in therapie te zijn. Auteurs: neerlandica Loes Vork en psycholoog Adriaan van ’t Spijker. We vertellen er graag meer over.

de familie Vork
Foto: Gerrit de Heus Media

Het is tijd voor openheid

Bovenstaande is mijn reactie op het artikel ‘Angsten, twijfels, somber? Misschien is het tijd voor therapie’, door Yasmine Esser, Libelle, 25 mei 2022.
Online terug te vinden via https://www.libelle.nl/gezondheid/angsten-twijfels-somber-misschien-is-het-tijd-voor-therapie~b7451267/ 

PS1: Dit is dus een blog, dat weet ik ook wel. Ik moest het gewoon zelf even kwijt. Ik zou er graag een opiniestuk van maken want het mag in de krant, vind ik. Daarvoor ben ik deze week in de leer bij Janneke van Heugten van VIDM.  #opiniestukchallenge

PS2: Ik heb geen toestemming gevraagd voor het plaatsen van deze foto van mijn gezin. Stel je voor dat ze ‘nee’ zeggen 😉

PS3: je kunt het boek ‘Denk je dat je mij kunt helpen?’ nu rechtstreeks bestellen bij de auteur. Het wordt verzonden vanaf eind september 2022.

 

 

Wat ik van knotwilgen vind…

alt test

Als je in therapie bent, helpt het om een dagboek bij te houden. Door te schrijven orden je je gedachten. Je staat ook extra stil bij de gebeurtenissen en de kwesties die besproken zijn en je gevoelens daarbij, wat helpt bij het verwerken. En soms kun je tijdens het schrijven opeens toch wat dingen plaatsen die je tijdens het gesprek met je therapeut nog niet begreep.

Ik heb zelf veel geschreven in de periode dat ik in psychotherapie was. Ik combineerde dagboekschrijven met art journalen en boekselen. Het laatste therapeutische gesprek vond jaren geleden plaats, maar de therapie is nooit afgelopen. Vaak genoeg gebeuren er dingen die me terug doen denken aan die tijd en aan wat we bespraken. Vertrouwde valkuilen willen nog steeds opduiken en sommige kwartjes vallen alsnog.

Op dit moment werk ik aan een boek over psychotherapie, samen met ‘mijn’ psycholoog, en ben ik als het ware voor hetzelfde geld opnieuw in therapie. Voor de derde keer dus. En nog steeds ontdek ik nieuwe verbanden.

Heftige reactie

Zo vroeg mijn therapeut Adriaan een keer wat ik van knotwilgen vond. Die vraag kwam tamelijk onverwacht, want het woord ‘knotwilg’ was niet gevallen in onze gesprekken. Adriaan bedoelde de vraag, denk ik, als inleiding op een vergelijking die hij wilde maken. Maar die vraag over knotwilgen veroorzaakte destijds een sterke reactie. Van binnen dan; want ik denk niet dat ik er iets van heb laten merken tijdens therapie. Ik werd een soort van boos op Adriaan, omdat hij me door die vraag dwong om aan knotwilgen te denken. En daar had ik kennelijk geen zin in.

Maar waarom?

Ik heb me toen niet afgevraagd of daar misschien een reden voor was, voor die heftige reactie van mij. Ook niet toen ik die therapiesessie uiteindelijk verwerkte tot een hoofdstuk voor ons boek. Ik signaleerde alleen zelfkritiek op mijn ‘overdreven’ reactie.

Gisteren las ik het verslag opnieuw door, omdat het manuscript naar de redacteur verzonden moest worden. En toen dacht ik opeens: wat gek dat ik zo heftig reageerde op die knotwilgen. Ik bedoel, Adriaan zal heus wel vaker stenen hebben opgetild waar niks onder bleek te liggen, en daar maakte ik me dan totaal niet druk om. Maar om knotwilgen dus wel.

Vandaag (5 februari 2022) maakten Martin en ik een fietstocht. Martin stelde voor om door de Ruige Weide te fietsen, en ik stemde daarmee in. Maar zodra we er waren, dacht ik: ‘Daar heb je die kutknotwilgen weer’. Die gedachte verraste me. Maar ik kon hem wel meteen plaatsen. Letterlijk. Want op deze weg verongelukte een jongen die ik kende, die net als ik iedere dag van Oudewater naar Gouda fietste om naar school te gaan. Een bijzondere, vrolijke jongen. Ik kende hem van scouting. Hij raakte bekneld tussen een tractor en een knotwilg…

Ja, en dan deze tekst in mijn boekselboek.

Het kind sterft
Het leven staat stil

Boeksel op pagina VIII (inleiding) van Verspreide Opstellen van Jan Ligthart, 1916.

PS: Je kunt het boek ‘Denk je dat je mij kunt helpen?’ nu rechtstreeks bestellen bij de auteur. Het wordt verzonden vanaf eind september 2022.

Ik werk aan een boek over psychotherapie

Hoe is het met mijn volgende boek?!

Het is alweer 9 maanden geleden dat ik een blog schreef over het tweede boek waar ik aan werk: een boek over hoe het is om in psychotherapie te zijn. Hoog tijd voor een update! Wat is er allemaal geboren?

Persoonlijke ontwikkeling

Allereerst: wat doet een blog over psychotherapie op een creatieve site zoals deze? Nou, als je mij een beetje kent zal de combinatie je niet verrassen. Boekselen is namelijk niet alleen een leuke hobby waarmee je je tijd plezierig kunt doorbrengen, het is óók een manier om je te verbinden met jezelf. Om erachter te komen wat er speelt, om dingen te verwerken, om dingen te verdiepen. Het is een tool voor persoonlijke ontwikkeling.

In 2015 ‘liep ik vast’, zoals ze dat noemen, en kwam ik terecht in de praktijk van psycholoog Adriaan van ’t Spijker. Dat was het begin van een pittige reis die bijna drie jaar duurde. Tijdens die reis verwerkte ik de gesprekken en emoties door in mijn dagboek te schrijven, maar ook door in mijn art journal te werken en door te boekselen.

Hoe het is om in therapie te zijn

In 2019 (een jaar na afronding van de therapie) schreef ik mijn boek ‘Uitgelezen’, waarin de techniek van het boekselen stap voor stap wordt uitgelegd. Daarin kon je ook al wat persoonlijke verhalen lezen. Tijdens het schrijven had ik mijn inmiddels best grote verzameling boekjes, aantekeningen en boekselboeken om me heen liggen, die niet alleen het verhaal van boekselen vertelden, maar die ook vertelden hoe het is om in therapie te zijn.

Je zou er bijna een boek over kunnen schrijven, ware het niet dat daar ‘geen markt’ voor is. Dat hoorde ik van een uitgeefster, die ik toevallig sprak door mijn werk als marketingtrainer. Persoonlijke belevenissen zijn interessant voor jezelf en een kleine kring van vrienden en bekenden, maar niet voor het grote publiek, tenzij je een BN-er bent of een grote ramp of sensationele gebeurtenis hebt overleefd.

Alsof je meekijkt in de spreekkamer van de therapeut

Maar toen mijn therapeut (of moet ik ex-therapeut zeggen?) ervan hoorde, zei hij dat hij dat boek wel sámen met mij zou willen schrijven. En dat veranderde de zaak. Want nu lag de focus niet op mijn persoonlijke verhaal, maar op de wekelijkse gesprekken in de praktijk in Schoonhoven. Hoe was het voor mij om met een onbekende te gaan praten? Wat gebeurde er in die gesprekken? En hoe werkten die gesprekken door in de rest van de week? En dan is er nog het verhaal van de therapeut: hoe is het om therapie te geven? Waarom kiest hij ervoor om bepaalde dingen wel en niet te zeggen of vragen? Hoe komt het dat therapie werkt? En wat doe je als er iets mis gaat?

Er is niet veel literatuur bekend waarin zowel cliënt als therapeut dat proces beschrijven. In 2019 verscheen ‘Misschien moet je eens met iemand praten?’ door Lori Gottlieb. Zij is een therapeut die zelf ook in therapie ging en dus beide kanten van het proces heeft beleefd. Gaaf boek! Maar wel Amerikaans, spelend in kringen van televisiepersoonlijkheden. Niet echt herkenbaar voor een gewone Hollandse rijtjeshuisbewoonster.

En dan hebben we natuurlijk nog het wereldberoemde ‘In Therapie’ door Ginny Elkin en Irvin D. Yalom, dat dateert uit 1974. Oftewel: hoog tijd voor een moderne versie!

Een boek schrijven is een proces van jaren

Het eerste gesprek over ons gezamenlijke boek voerden we eind 2019, oftewel 2 jaar geleden. Afgelopen voorjaar had ons manuscript dan eindelijk een vorm gekregen die we geschikt vonden om uitgeverijen mee te benaderen. We selecteerden en benaderden er acht, die alle acht al boeken hebben uitgegeven waar ons boek bij zou passen. In mei gingen de manuscripten de deur uit; in juli hadden we zes afwijzingen binnen. Twee uitgeverijen hebben helemaal niet gereageerd.

In september besloten we om opnieuw een paar uitgeverijen te benaderen. Na een bericht op social media kreeg ik van drie bekenden een tip, en dat bleken drie waardevolle tips. Want ze hebben alle drie belangstelling! Dus nu zitten we in de fase van het voeren van gesprekken. Welke uitgeverij kan ons het beste begeleiden qua redactie en marketing? Welke uitgever geeft ons de grootste kans om in alle boekhandels terecht te komen en zo veel mogelijk mensen te bereiken? En bij wie voelt het gewoon heel goed? Superleuk dat het eindelijk concreet gaat worden! Als alles loopt zoals we hopen en verwachten (en de drukkers weer aan papier kunnen komen), kan ons boek in het najaar van 2022 verschijnen.

PS: Je kunt het boek ‘Denk je dat je mij kunt helpen?nu rechtstreeks bestellen bij de auteur. Het wordt verzonden vanaf eind september 2022.

Volg ons ook op Instagram: https://www.instagram.com/denkjedatjemijkunthelpen/ 

en op Facebook: https://www.facebook.com/denkjedatjemijkunthelpen

Meer boeken van Loes Vork

Bekijk het boek ‘Uitgelezen’ over de creatieve techniek boekselen 

Bekijk het miniboekje Hart, 9 DIY’s van boekselen

Bekijk het miniboekje Kerst, 12 DIY’s van boekselen

 

Een boek over hoe het is om in therapie te zijn

Manuscript boek psychotherapie
Manuscript vol aantekeningen

Afgelopen week verbleef ik in mijn uppie een week in een heerlijk huisje op Vlieland. Omdat ik af en toe zo’n behoefte heb aan alleen zijn. En omdat ik een poosje ongestoord wilde werken aan mijn nieuwe boek. Of liever gezegd: aan ons nieuwe boek, want ik schrijf het samen met psycholoog (‘mijn’ psycholoog) Adriaan van ‘t Spijker. Het wordt een boek over hoe het is om in psychotherapie te zijn.

Waarschijnlijk had je al in de gaten dat boekselen en journalen niet alleen leuke, creatieve hobby’s zijn, maar dat ze voor mij ook belangrijke middelen zijn voor zelfreflectie, persoonlijke ontwikkeling, en om tot rust te komen. Het gaat beter met me wanneer ik regelmatig de tijd neem om in mijn creatieve dagboek te werken, te schrijven, te tekenen en te boekselen.

Reconstructie van het proces van psychotherapie

Mijn boekselboeken en journals speelden dan ook een grote rol in de periode dat ik in psychotherapie was, een paar jaar geleden. En hoewel ik dat werk puur voor mijzelf maakte, kon ik er na afloop gemakkelijk het therapeutische proces mee reconstrueren, voor een boek. Toen Adriaan daar lucht van kreeg, vertelde hij me dat hij dat boek graag samen met mij wilde schrijven. Dat zei hij nadat hij net mijn eerste boek had gelezen, dus dat vond ik wel een compliment!

Zo’n plan is snel gemaakt, maar de uitvoering vraagt wat meer tijd. In oktober 2019 ontstond het idee, net na de presentatie van ‘Uitgelezen’. In december 2019 hadden we onze eerste werkafspraak. Daarna begon ik met het schrijven van mijn kant van het verhaal, waar ik gedurende enkele weken bijna continu aan werkte. Ze noemen dat flow, maar het had meer weg van een stortvloed. Ik zat er helemaal in en kon en wilde er niet uit tot het ‘af’ was.

Daarna schreef Adriaan gedurende een jaar aan zijn kant van het verhaal. Ik redigeerde zijn teksten en probeerde de grote lijn in de gaten te houden. Inmiddels is het februari 2021 en nam ik enkele dagen de tijd om het boek opnieuw grondig door te nemen. Het ligt nu weer bij Adriaan, zodat hij het in één keer kan lezen. Ik hoop dat het manuscript voldoende is uitgewerkt om uitgeverijen te gaan benaderen.

Waarom een uitgever, en welke?

Het verhaal wordt misschien wel een boek dat verschijnt
Ook de found poetry die ik nu maak is in thema

Toen ik aan mijn eerste boek werkte, over boekselen, werkte ik aanvankelijk samen met een uitgeverij van creatieve boeken. Maar die dwong me in een richting die me toch niet goed paste. Vanuit hen gezien was het logisch, omdat ze een boek wilden maken dat een groot publiek kon plezieren. Maar ik wilde liever wat meer diepgang, ook al betekent dat een kleiner bereik. Uiteindelijk koos ik ervoor om het boek zelf uit te geven. Ik moest dus ook zelf beslissen over dingen als de vormgeving, de marketing en de keuze van de verkoopkanalen. En alle kosten dragen. Niet de meest gemakkelijke weg, maar wel een zeer leuke en leerzame.

Maar voor dit nieuwe boek willen we wel graag met een uitgeverij in zee. En dan het liefst een uitgeverij die actief is op het gebied van psychologie en non-fictie. Ik denk dat we dan heel goed ons publiek kunnen bereiken, dat bestaat uit mensen die interesse hebben in psychotherapie omdat ze overwegen om in therapie te gaan, omdat ze in therapie zijn of zijn geweest, of omdat ze in opleiding zijn of werken als therapeut.

Wat is er zo leuk aan een boek over psychotherapie?

Deel inhoudsopgave boek psychotherapie
Een deel van de inhoudsopgave; ik vind alleen het lezen van de kopjes al leuk!

Het boek is interessant om te lezen omdat je als lezer nieuwsgierig bent hoe het verder gaat, en vanwege de kennis over psychologie en therapeutische gesprekken die erin zit. Daar heb je zelf misschien ook wat aan. Je krijgt een inkijkje in wat er gebeurt tijdens therapie, zowel in als buiten de gesprekken. Je leest over de problemen die ik in mijn leven tegen kwam en hoe ik leerde om daar beter mee om te gaan. Of nou ja, eigenlijk leerde ik vooral om mezelf wat vriendelijker tegemoet te treden. Herkenbaar? En je leest over de momenten waarop het even niet zo goed liep tussen de therapeut en mij, want ja, ook dat hoort erbij. Achteraf zeg je dat je van die momenten het meeste hebt geleerd. Wat ook zo is.

Dus… op naar een lijstje van favoriete uitgevers!

Tussen welke boeken past dat van ons? Voor mijn onbescheiden neus staan op dit moment boeken als ‘In therapie’ door Ginny Elkin en Irvin D. Yalom, ‘Misschien moet je eens met iemand praten?’ door Lori Gottlieb, ‘De kracht van kwetsbaarheid’ door Brené Brown en PAAZ door Myrthe van der Meer. Duimen jullie voor ons?

 

PS: Je kunt het boek ‘Denk je dat je mij kunt helpen?nu rechtstreeks bestellen bij de auteur. Het wordt verzonden vanaf eind september 2022.

Volg ons ook op Instagram: https://www.instagram.com/denkjedatjemijkunthelpen/ 

en op Facebook: https://www.facebook.com/denkjedatjemijkunthelpen

 

Meer boeken van Loes Vork

Bekijk het boek ‘Uitgelezen’ over de creatieve techniek boekselen 

Bekijk het miniboekje Hart, 9 DIY’s van boekselen

Bekijk het miniboekje Kerst, 12 DIY’s van boekselen